सुनिल पण्डित । एउटी महिलाको मनपर्ने पुरुषले सायद उसको नग्न शरीर अनगिन्ती पटक देखिसकेको हुन्छ। शरीरको कुनै पनि अंग यस्तो हुँदैन, जुन उसले नदेखेको वा स्पर्श नगरेको होस्।

तर फेरि त्यही निकटताको क्षण आउँदा पनि, किन हो किन, एक महिलामा लाज र संकोच स्वाभाविक रूपमा देखा पर्छ।

यदि कसैले मसँग प्रेम भनेको के हो भनेर सोध्यो भने, म धेरै कुरा भन्न सक्छु। तर मेरो लागि प्रेमको अर्थ “रवि” हो। त्यही रवि, जसले मेरो जीवनलाई त्यस्तो खुसीले भरिदियो, जसको मैले कहिल्यै कल्पना पनि गरेकी थिइनँ।

म अंशिका, एक सामान्य युवती। म सधैं यस्तो व्यक्तिको खोजीमा थिएँ, जसले मलाई बुझोस्, सम्मान गरोस् र कुनै पनि सर्त बिना प्रेम गरोस्। र त्यो व्यक्ति मलाई भेटियो—रवि।

हाम्रो पहिलो भेट बजारमा भएको थियो। भीडका बीचमा पनि ऊ सबैभन्दा फरक देखिन्थ्यो। उसका आँखामा सत्यता थियो र अनुहारमा एउटा अनौठो शान्ति, जसले मलाई उसकोतर्फ आकर्षित गर्यो। उसको सरलता र निष्कपटपनले मेरो मन छोयो। मलाई त्यतिबेलै महसुस भएको थियो, यो केवल सामान्य आकर्षण मात्र होइन।

बिस्तारै मैले उसलाई भेट्ने बहानाहरू खोज्न थालेँ। अनि एक दिन साहस जुटाएर मैले ऊसँग कुरा गरेँ। पहिलो पटक उसको मुस्कान देखेँ, र साँचो भन्नुपर्दा, त्यस दिनदेखि मेरो मन उसको मुस्कानको बन्दी बन्यो।

रविमा कुनै बनावटीपन थिएन। ऊ जस्तो थियो, त्यस्तै थियो। उसको सादगी र इमान्दारिताले मलाई पटक–पटक उसको नजिक तानिरह्यो। उसले मलाई कहिल्यै महँगा उपहार दिएन, तर जब–जब उसले मेरो हात समात्यो, मलाई लाग्थ्यो, मानौँ सारा संसार मेरो हातमा आएको छ।

ऊ सधैं भन्थ्यो, “अंशिका, तिम्रो वास्तविक सुन्दरता तिम्रो मनमा छ।” अनि म उसलाई भन्थेँ, “र मेरो यो सुन्दरता केवल तिम्रो लागि हो।”

एक दिन मैले उसलाई भनेँ, “रवि, तिम्रा अँगालोमा म मर्न पनि तयार छु।” उसले मेरो आँखामा हेरेर मुस्कुराउँदै भन्यो, “र म तिमीलाई सधैं बाँच्नका लागि तयार पार्नेछु।” त्यो क्षण मेरो जीवनको सबैभन्दा विशेष सम्झनामध्ये एक बन्यो।

रविले मलाई सिकायो कि प्रेममा कुनै देखावा हुँदैन। प्रेम त्यो अनुभूति हो, जहाँ मानिस आफूलाई अर्काको मायामा हराउँछ, तर त्यही प्रेमभित्र आफूलाई अझ स्पष्ट रूपमा भेट्टाउँछ।

आज हाम्रो विवाह भएको धेरै वर्ष बितिसकेको छ। जब मानिसहरू मसँग सोध्छन्, “अंशिका, तिम्रो अनुहारमा यस्तो चमक किन छ?” म मुस्कुराउँदै जवाफ दिन्छु, “यो मेरो श्रृंगारको होइन, मेरो रविको प्रेमको प्रभाव हो।”

मेरो लागि रवि केवल एक व्यक्ति होइन, ऊ मेरो आत्माको अर्को अंश हो। त्यही पुरुष, जसको अँगालोमा परेपछि म मेरा सबै पीडा र डर बिर्सन्छु। त्यही पुरुष, जसको साथमा मलाई शान्ति, सन्तुष्टि र आत्मीयताको अनुभूति हुन्छ।

रविले मेरो जीवनलाई पूर्ण बनाइदिएको छ। र म विश्वास गर्छु कि आफूले सबैभन्दा धेरै माया गर्ने व्यक्तिको प्रेममा अलिकति स्वार्थी हुनु हरेक महिलाको स्वाभाविक अधिकार हो।

भारतीय साहित्यबाट अनुवादित